Ten rok jest inny. Choć taki sam, przecież znowu czekam na wiosnę. Zmrożona ziemia przyjęła mnie wczoraj w drugim domu, wychłodzonym moją nieobecnością. W oddali nieśmiało śpiewały ptaki, nagie drzewa rysowały sterczącymi patykami znaki na niebie. Spotkaliśmy się z panem…
Dlaczego warto kochać książki? Bo nigdy nie znikają!
Leżała wśród książek, które musiałam oddać. Niewyraźne zdjęcie na stronie tytułowej i dwieodwrócone wobec siebie szóstki są z innego życia, a przecież głowę daję, że to było niedawno. Nazwiska,adresy, numery telefonów- wszystko ułożone tak, by książka telefoniczna mogła spełniać jedną…
Tartak Stary 3 brzmi jak zaklęcie do zatrzaśniętych drzwi. Widzę to miejsce. Mam kilka lat, biegnę za tatą trzymając go za palec. Spieszymy do szkoły, w której jest dyrektorem. Za nami mości się dom, pod schodami bawię się tu w…
To na pewno był wspaniały pomysł, oczywiście, jeśli chodzi o dzieci. Wspinały się na skarpy, krzyczały, biegając wśród wiosennych kęp traw. W dole wiła się Narew, w górze śpiewały pierwsze wiosenne ptaki. Kto wpadł na pomysł, żeby zaprosić tu gości?…
Piętnaście lat i ani jednego snu. Jakby go nigdy nie było. A przecież mam stare kroniki, w których zapisywał drobiazgi z życia nauczyciela, harcerza, kolekcjonera, miłośnika natury poznawanej najchętniej na szlaku, z innymi. Mam kartki z podróży, które pisał, książki…
Noc wkracza do domu szybko- a ledwie wróciłam z pracy. Listopadowa ciemność- głęboka i długa-przytula się z kotami do welurowej kanapy. Pachnie herbatą z imbirem. Dziś wreszcie zawieszę kalendarz adwentowy dla swoich dzieci, zawsze cieszyły się z wyciąganych codziennie cukierków!…
Trzeba otworzyć wreszcie tę torebkę. Jest niepozorna. Damska. Skarbnica rzeczy najważniejszych, czarna, skórzana, lekko niemodna czeka na to, by znowu dotknęły ją delikatne ręce- rozpięły zamek, zanurzyły się w głębokiej czeluści. Odwagi, Kasiu, to już osiem lat. Żółty notesik idzie…
Byłam naprawdę przerażona -sama w obcym i nielubianym mieście. A to było pierwsze miejsce, które zobaczyłam, gdy wysiadłam z dziesiątki. Ulica Świerkowa szła w bok, na prawo, za kilkoma drewnianymi chatkami. Szukałam uniwersytetu i ten rosły gmach- ni to rozległe…
Hiszpania przywitała nas pomarańczami leżącymi na ziemi. Już po sezonie spadały pod nogi przypominając o słodyczy rozgrzanej słońcem pod walenckim niebem. Pomarańcze symbolizowały w tym roku czas moich urodzin, ta wyjątkowa data zawsze domaga się celebrowania. Drugi dzień lutego zaczął…